Column
Hieronder worden alle eerder gepubliceerde teksten getoond. Om auteursrechtelijke redenen plaats ik de teksten hier pas na het verschijnen van het eerstvolgende exemplaar van het bewuste tijdschrift.
Even ter info: de column is gedeeltelijk fictie. De blog zelf is non-fictie.
Pussy's
P-magazine, 29/04/2008
Pussy’s! Het woordenboek omschrijft ze als zwakke, laffe mannen. Het woordenboek heeft gelijk. Wanneer ik het woord ‘pussy’ gebruik, heb ik het over mannen die online vol enthousiasme zitten en het offline straal laten afweten. Het kan zijn dat ze niet komen opdagen op een date, of na een succesvolle eerste date plots van de aardbodem verdwijnen.
Begrijp me niet verkeerd. Iedereen moet doen wat hij niet laten kan, maar beleefd kan je het niet noemen. Je kan de pussy’s grofweg in twee categorieën onderverdelen.
Nummer 1: De ik-kom-niet-opdagen-opeen-date- pussy.
Niks zo frustrerend als jezelf mooi maken, vol goede moed naar een afspraakje vertrekken om vervolgens te constateren dat je date zijn kat stuurt. Ik zie daar de grap echt niet van in. Soms verzinnen ze achteraf – als ik er nog iets van hoor tenminste – de gekste excuses. Een voorbeeldje: “Ik had die dag slecht nieuws vernomen van de dokter. Ik heb een gezwel in mijn nek en ze weten niet of het al dan niet kwaadaardig is.”
Alle begrip voor. Alvast mijn innige deelneming, maar wat zijn de kansen dat ik in één maand tijd afspraken maak met twéé terminale twintigers? Ik ben op zoek naar seks, niet naar de dienst palliatieve zorgen. Ik kan er perfect inkomen dat sommige mannen online meer durven dan in de echte wereld, maar kan er alstublieft een ‘sorry’ van af?
De ik-kom-niet-opdagen-pussy is in de eerste plaats een schijtlaars. Af en toe van het venijnige type. Zo was er die jongen die me niet één maar twee keer vruchteloos had laten staan wachten. Ik had hem natuurlijk na de eerste keer al moeten dumpen, maar ik ben nu eenmaal een vergevingsgezind meisje. Wekenlang hoorde ik niets meer van hem. Tot hij plots weer tevoorschijn kwam met een eigenaardige verklaring voor zijn pussy-gedrag: hij wou geen seks met iemand die zomaar met eender wie seks had. Volgt u nog? Waarom zit zo’n kereltje dan zijn en vooral mijn kostbare tijd te verprutsen? Hij ging zelfs nog een stap verder om zijn impotentie te wreken. Op de profielensite waar we elkaar hadden ontmoet, postte hij mijn persoonlijke gegevens. Naam, foto’s, gsm-nummer... Gelukkig heb ik die vrij snel kunnen verwijderen.
Inmiddels heb ik mijn lesje geleerd. Mijn privé-gegevens blijven precies dat: privé. Wie wil weten hoe ik eruitzie voor hij beslist, moet maar naar een date komen. En zo niet? Er zijn meer vissen in de zee.
Nummer 2: De ik-laat-na-een-date-nietsmeer-van-me-horen-pussy.
Na een allesbehalve vlotte date, die op het laatste nippertje toch nog resulteerde in een vrijpartij, namen we afscheid met de woorden ‘Tot de volgende keer’. Is het dan naïef te denken dat er een volgende keer komt? Blijkbaar wel. Een tweede date kwam er niet. Het is dan ook niet zo evident af te spreken met iemand die van de aardbodem verdwenen is. Sms’jes blijven onbeantwoord, geblokkeerd op MSN...
Lag het aan mij? Was ik niet mooi genoeg? Heeft hij berouw over de gepleegde zonde? Mag het niet meer van mama? Of toch een onverwacht gezwel links of rechts?
Om het even welke uitleg had ik best aanvaard. De afspraak was dan ook onvoorwaardelijke seks, no strings attached. Maar om zomaar de ander te negeren? Sorry, maar dat is gewoon iets voor zwakke, laffe mannen. Een simpel mailtje met de tekst ‘Voor mij liever niet meer’ was voldoende geweest. Maar hij koos blijkbaar liever voor de pussy way out.
Let wel, niet alle mannen die plots in het niets verdwijnen, zijn pussy’s. Het is al een aantal keren voorgevallen dat ik met mensen had afgesproken, die achteraf van gedacht veranderden. Ik krijg wel eens een mailtje binnen met maar een paar woorden: “Het spijt me, ik ben terug samen met mijn lief”.
Vertederend vind ik dat. Ik kan dit alleen maar toejuichen omdat het bewijst dat er toch nog mannen zijn die beseffen dat een lief enerzijds en losbandige seks anderzijds niet samengaan.
Veel mannen vinden het hebben van een lief geen argument om geen date met mij te hebben. Ze vinden het geen vorm van bedriegen, omdat losbandige seks iets fysieks is, terwijl ze hun lief graag zien. Of ze hebben gewoon een tekort aan seks en vinden het perfect verantwoord om het buitenshuis te zoeken. Ik ben het daar niet mee eens, maar ik ga ze ook niet weigeren. Als ze er goed uitzien.
Langs de ene kant is het een beetje gemeen van mij om medeplichtig te zijn aan het bedrog. Anderzijds is het hun geweten dat moet knagen en niet het mijne.
Ik weet zeker dat ik op een mooie dag door een bedrogen vrouw geconfronteerd ga worden. En ze zal me ongetwijfeld rauw lusten. Maar eerlijk? Ben ik echt de schuldige? Dumpen die kerel. En probeer het eens zonder. Heb ik ook gedaan.
Mijn spel, mijn spelregels
P-magazine, 13/05/2008
De publicatie van het interview dat ik aan P gaf en mijn eerste column heeft zijn uitwerking niet gemist. Het regent reacties, mijn mailbox zit stampvol en het bezoekersaantal op mijn website is vermenigvuldigd. I love it!
Af en toe google ik mezelf wel eens om te kijken hoe ver mijn “bekendheid” al reikt. Dan kom ik op bepaalde sites en fora waar mensen heftig discussiëren over mijn site. Het debat wordt niet altijd even fijnzinnig gevoerd, maar daar ga ik me niet aan storen. De meest gelezen opmerking is dat ik niet zou bestaan, tenzij dan in de geesten van enkele P-redacteurs die me hebben uitgevonden. Ik ben een onderwerp van believers en non-believers geworden! Als meisje die via het w.w.web sekspartners zoekt, begrijp het ongeloof maar al te goed. Zelf heb ik me ook al eens laten rollen door adonissen-op-foto die Marc-Reynebeau-in-realiteit bleken te zijn. De redenen waarop de non-believers zich baseren, komen ongeveer hier op neer:
Het logo bovenaan de site is te professioneel. De website ziet er te goed uit. De schrijfstijl is ongeloofwaardig goed. Er staan niet genoeg spelfouten in.
Aangezien ik niets gestudeerd heb in de persbranche, en het dus allemaal natuurlijke aanleg blijkt te zijn, voel ik me zeer vereerd. Bedankt, dus! En geloof vooral wat u wilt geloven.
Wat ik ook vaak lees, is dat ik nooit een man zal vinden die met mijn verleden zal kunnen leven. Of zoals één iemand het poëtisch formuleerde: Van zukke aidszaaisters luk gi krigk et skit gi kizzige oere. Met die schrijfstijl ben je ongetwijfeld wél een geloofwaardige seksblogger, maar ik zal er toch een woordenboek kleutertaal op moeten naslaan om dergelijke opmerkingen naar waarde te schatten. Het is trouwens opvallend dat auteurs van dergelijke uithalen onbestaande e-mail adressen nalaten. Schrik voor een reactie, dappere jongen? Of mag je vrouw niet weten wat je allemaal op de computer uitvoert? Of is het mama?
Even voor alle duidelijkheid: Een man die niet met mijn levensstijl om kan is per definitie niet mijn prins op het witte paard. Trouwens, ik ben er lang nog niet uit of ik ooit nog wel een prins op het witte paard wil hebben. Ik heb het prima naar mijn zin en zie mezelf niet gauw van levenswandel wisselen. Hoe moeilijk het voor sommige mannen ook is om te begrijpen: Niet ieder meisje zit smachtend op haar kamertje te wachten tot ze geschaakt wordt door een knappe jongeling met een vaste job. Tot spijt van wie het benijdt: maar ik zal eerder van knappe jongeling wisselen dan van ideeën.
Mannen staan trouwens niet alleen met dergelijke theorieën. Er was ook een vrouw die vond dat ik moet stoppen met zeveren en een man moet zoeken om een gezinnetje te stichten. Ja, er zijn nog kleingeestige mensen in dit vrij bekrompen Vlaanderen. Ik wens ze het allerbeste toe. En een prins(es).
Ik denk dat ik hier ook nog maar eens een poging ga doen om mijn leeftijdsgrenzen wat te verduidelijken. Ik verkies om seks te hebben met jongens van mijn leeftijd of iets (met de nadruk op iets) ouder. Ja, één jaartje kan het verschil maken tussen een goed gesprek en een goede vrijpartij. Ik wil seks met een mannelijk iemand. Dat betekent groter, breder en IETS ouder dan mezelf. In het verleden heb ik al seks gehad met jongens die één jaar jonger waren, en dat voelde wat vreemd aan. Geestelijk, uiteraard. Prestatiegewijs heb ik geen klachten. Samengevat: onder de 22 is het dank u, maar neen dank u. De bovengrens -die ik op dertig heb gelegd- is een richtlijn, geen evangelie. Dat betekent dat nog IETS oudere mannen hun kandidatuur mogen stellen, maar toch met een handicap aan de startlijn komen. Ik weet best dat mannen van dertig even goed een strak kontje kunnen hebben, maar voor mij is dat kontje niet voldoende. Wie met mij wil spelen, doet dat volgens mijn spelregels.
Naast de leeftijd is er nog een zeer belangrijke factor; de looks. Ik zie graag zo snel mogelijk een foto . Kwestie van te zien of we elkaars tijd niet aan het verspillen zijn. Ik betrap mezelf erop dat ik steeds kritischer word bij het beoordelen van foto's. Natuurlijk zijn er meer factoren die aantrekkingskracht beïnvloeden. Zo zijn er de houding, uitstraling, het taalgebruik... Een foto zegt bijlange na niet alles en toch is het een handig en snel medium om een eerste “keuring” te doen. Ik veronderstel dat iedereen wel begrijpt dat ik onmogelijk al die honderden kandidaten kan ontmoeten voor een meer accurate keuring. Er moet tenslotte ook nog geneukt worden en daar kruipt tijd in als je het goed wilt doen.
Tot slot, nog een kleine tip voor afgewezen kandidaten; ik heb het niet voor het leren kennen van onbekenden voor vriendschappelijke doeleinden. Ik zoek mijn sekspartners op het internet omdat een wildvreemde aanspreken en seks voorstellen wat vreemd zou kunnen overkomen. Vrienden heb ik ruim voldoende in de echte wereld. Het spijt me als dit wat hard overkomt, maar nogmaals: Mijn spel, mijn spelregels.
De eerste keer
P-magazine, 27/05/2008
Ik heb mijn eerste seksblinddate leren kennen via de profielenwebsite Netlog (toen nog Redbox). De site maakte gebruik van een zoekfunctie waarbij je op basis van school kon zoeken naar mensen. Zeer handig. Ik besloot te zoeken naar mensen die in stad X studeren, maar in een andere provincie wonen. Zij zaten waarschijnlijk op kot en dus kon ik er vanuit gaan dat ik ergens op een sofa of in een bed kon belanden. Een meisje moet ook aan haar slaap denken.
Ik was absoluut nog niet ervaren in het daten. Vandaag zou ik nooit meer afspreken om bij iemand te blijven slapen als ik hem alleen nog maar op foto heb gezien. Maar dat had ik toen dus wel gedaan ...
Ik was die avond gaan babysitten en werd na afloop door de moeder in kwestie naar het station gebracht om me naar de studentenstad te begeven. “Ga je nog uit?”, vroeg ze. Ik kon haar bezwaarlijk vertellen dat ik nog even met een volslagen onbekende het bed in zou duiken om de dag af te sluiten. Een leugentje om bestwil leek mij het best. Voor haar gemoedsrust en mijn bijverdienste.
Toen ik op de trein zat, sms’te ik mijn afspraakje dat ik onderweg was. Hij was blijkbaar nog volop aan het genieten van het uitgaansleven (of dronk hij zich wat moed in?) en haastte zich naar het station. Ik was helemaal klaar voor het spannendste moment van een seksblinddate: gokken wie nu precies mijn ridder-voor-één-nacht zou worden. Elke keer ik iemand voorbij zag wandelen of zag vertragen, begon ik bijna hardop te denken “Oh neen! Laat het die kerel niet zijn!”. Na een paar minuutjes rondgekeken te hebben, rinkelde mijn GSM: “Hey, ik ben er al. Zie je me staan?". Uiteindelijk zag ik iemand naar me wuiven, waarna ik op hem af stapte. En zag dat het goed was.
“Je ziet er beter uit dan op je foto”, zei hij. Dat was dan wederzijds. Wat een lekker stuk! Hij vertelde me dat het de eerste keer was dat hij met een onbekende had afgesproken. Laat staan dat hij ooit met een onbekende de lakens had gedeeld. Ook dat was wederzijds. Ondertussen had ik al wel geproefd van onvoorwaardelijke seks, maar dat was dan wel met een vriend. Dit was anders. Ik voelde me net een maagdje dat op het punt stond haar bloempje te laten plukken.
We moesten stil zijn op zijn kamer. De muren waren niet al te dik en hij deelde dit huis met familie. Hij gaf me een paar dvd's en zei dat ik er maar eentje moest uitkiezen. Een komedie leek me een mooie ijsbreker. Samen lachen is altijd een goeie manier om de spanning van een eerste ontmoeting weg te halen.
“Ik heb er zin van gekregen”, zei hij terwijl de aftiteling over het scherm liep. Ik maakte het hem niet moeilijker dan nodig: “Waar wacht je op?” En hopla, we waren vertrokken. Terwijl we aan het kussen waren, gingen de kledingstukken uit en verkenden we elkaars lichaam. Een klein halfuurtje later waren we klaar voor the real thing. Hij vroeg of ik condooms had meegebracht. Hij had natuurlijk zijn eigen materiaal moeten meebrengen, maar ik was te opgewonden om daar nu een punt van te maken. Toevallig had ik samen met een vriendin wat condooms gekocht als cadeau voor een koppel. Die kregen wel wat anders van mij. Het waren speciale condooms met noppen. “Een unieke structuur voor extra intens genot”, beloofde de verpakking.
Niet dat hij hulpmiddeltjes nodig had. Deze jongen was zeer flink geschapen. Een uur lang gingen we zalig te keer. Daar krijgt een mens energie van. Toch voor een tweede filmpje. Niets zo gezellig als naakt tegen elkaar aanleunen onder een dekentje.
Als ik het me goed herinner hebben we die tweede film een aantal keren op pauze gezet. We verlegden een paar keer ons actieterrein. De tafel bleek toch nogal hard te bewegen en de vloer was ook wat minder comfortabel dan verwacht. Terug naar de zetel dan maar. Zo sleepten we ons de nacht en de film door. Ik had de volgende ochtend les op een onmenselijke uur, maar dat waren zorgen voor later.
De wekker liep een aantal uren later af. Lang twijfelen deed ik niet. De wekker werd afgezet en we gingen weer over tot actie. Een jongen met uithoudingsvermogen. Een paar uren later besloot ik dat ik genoeg lessen gemist had voor het goede doel, en namen we afscheid. We zouden elkaar zeker nog eens zien, want deze date was voor ons allebei voor herhaling vatbaar. Nog een paar maanden hadden we contact via MSN, maar uit het oog is helaas ook uit het hart. Een paar keer was het bijna tot een tweede ontmoeting gekomen, maar daar kwam jammer genoeg telkens weer iets tussen.
Achteraf gezien heb ik met heel deze situatie enorm veel geluk gehad. Hij was erg knap en oefende een grote aantrekkingskracht op me uit. Als ik zie wat ik ondertussen allemaal heb meegemaakt, zou ik nooit meer een blind date doen met de belofte dat er seks van zal komen. Niet dat ik met hem zou gevreeën hebben als hij er verschrikkelijk had uitgezien. Maar ik had er gewoon niet bij stilgestaan dat het ook kon tegenvallen. Daar ben ik nu een pak nuchterder in. Mijn eerste keer had me er in ieder geval van overtuigd dat deze hobby geknipt is voor mij.
Van Man
P-magazine, 10/06/2008
Gisteren was ik alleen thuis en had, zoals wel vaker gebeurt, ineens zin in seks. En wie kon ik daar beter voor contacteren dan mijn favoriete fuckbuddy, de Van Man. 'Bij mij thuis, over een kwartiertje?' sms'te ik. Het antwoord kwam snel: 'Sorry, no can do'. Ai, een koude douche. Misschien was ik mijn favoriete feestbeest wel definitief kwijt. Dat zou doodjammer zijn.
Ik leerde de Van Man twee jaar geleden kennen op café. Ik zat met een paar vriendinnen aan een tafeltje, hij met wat maten aan een ander. Zoals dat gaat met jongens, meisjes en hormonen, zaten we al snel samen. De jongens bleken een popgroepje te vormen. Bij het afscheid vroeg de Van Man me om mijn haar los te doen. Op dat moment wist ik zeker dat we elkaar beter zouden leren kennen.
Thuis keek ik snel op de website van hun band en vond ik de contactgegevens van mijn favoriet. Het voorspel bestond uit pikante sms'jes over en weer. Blijkbaar had ik hem op café al verteld in welke straat ik woonde, want plots kreeg ik sms'je met als tekst: 'Welk huisnummer?' Zoals het een net meisje betaamt, hield ik de boot nog wat af met flauwe hints, maar deze knaap liet zich niet afschepen. Hij belde me op en sprak de legendarische woorden: "Kan het zijn dat ik voor je huis sta?" Ik sprong snel uit mijn bed, keek door het raam en zag een bestelwagentje, een van dus, staan.
"Ben je gek? Mijn vader ligt voor de televisie te slapen."
But he couldn't take no for an answer. Een man die weet wat en wanneer hij het wil, dat moet je appreciëren.
Ik trok snel een luchtig kleedje aan en liep voorzichtig de krakende trap af. In de living klonk geruststellend gesnurk. Op blote voeten stapte ik bij hem in de auto. We reden een paar huizen verder en hij zette de motor af.
"Doe je haar nog eens los, alsjeblieft."
"En wat krijg ik daarvoor in de plaats?"
"Een massage?"
"Mmm."
"Leg je maar op de achterbank."
Een redelijke ruil, vond ik. Ik trok mijn kleedje uit en ging op mijn buik op de achterbank liggen. Op mijn string na naakt, gaf ik me over aan zijn bekwame handen. Eerst streelde hij me in het midden van mijn rug, dan steeds meer zijwaarts tot hij de zijkant van mijn borsten raakte. Ik duwde me lichtjes omhoog waardoor zijn handen tussen de zetel en mijn borsten kwamen te liggen. Soms moet je een handje helpen, hè. Ik wou iets zeggen, maar nog voor ik halverwege mijn zin was gekomen, kuste hij me. Het duurde niet lang voor we allebei naakt in de auto lagen en de ruiten aangeslagen waren. De auto schudde lichtjes langs de weg, slechts enkele meters verwijderd van mijn slapende vader. Het was zalig! Toen ik even later terug in mijn bed lag, was het lang nagenieten. De Van Man was geboren.
Na dat avontuurtje wist ik niet goed wat ik nu van de hele situatie moest denken. Ik had verdomme vlinders in de buik gekregen van deze jongen en dat was niet de bedoeling. Zijn ruige looks en getrimde baardje maakte hem naar mijn mening sexy as hell.
Toen ik hem een paar weken later weer tegenkwam, vertelde hij me dat hij een relatie helemaal niet zag zitten. Een opluchting, maar ergens ook best pijnlijk. Reden genoeg kortom om afstand te bewaren.
Een jaar later sprak ik hem nog eens aan op MSN. Het duurde het geen vijf minuten of we maakten een nieuwe afspraak. Hij zou me komen ophalen voor een paar minuten passie in een verlaten straatje. Niets meer, niets minder. Duidelijke afspraken maken goeie vrienden, en ik was niet van plan me een tweede keer te laten vangen door mijn gevoelens.
De date verliep perfect. Net als diegenen die erop volgden. Hij was nog steeds de vlotte, sociale kerel van toen, maar ik zag hem vooral als een goeie minnaar die veel en variërende seks nodig had en op om het even welk moment voor mijn deur kon staan met een broek vol goesting. Ik weet niet hoe vaak het bestelwagentje dienst heeft gedaan als liefdesnest, maar alleen het zien van zo'n wagen doet me wegdromen.
Zoals het spreekwoord echter wil: mooie liedjes duren niet lang. Tijdens een toevallige ontmoeting maakte hij een einde aan onze knipperseksrelatie: "Hey... O ja, ik heb weer een lief, dus we zullen elkaar niet meer kunnen zien." En weg was hij. Mijn avond naar de knoppen. Ik voelde me als een kind wiens leukste speeltje is afgepakt.
Op een bepaald moment contacteerde hij me opnieuw. Het was niet uit met zijn vriendin, maar de seks was niet goed genoeg. Ik was de oplossing voor zijn probleem. Prima, hij voor het mijne. Kan het mooier? Ondertussen hebben we al ettelijke ontmoetingen gehad. Voor seks bleef hij bij mij terechtkomen.
Tot nu, dus. De 'nieuwe' kan hem blijkbaar tevreden houden. Voorlopig. Niet dat ik op hem ga wachten. Fuckbuddy's heb je immers nooit te veel.
Liefde in tijden van muggen
P-magazine, 24/06/2008
Ik stapte bij mijn nieuwste ontdekking (anderhalf uur oud) in de wagen. Het is niet bepaald een argument dat ergens op slaat, maar hij zag er wel te vertrouwen uit. Een mooie jongen ook, die mijn voorstel tot vrijblijvende seks onmiddellijk zag zitten. We zouden een verlaten plekje opzoeken. “Ik zal je eerst al eens kussen”, zei hij. Ondertussen gleden zijn handen langs mijn benen omhoog onder mijn rok. Alsof hij wou controleren of die vrijpartij er echt wel van zou komen, vooraleer hij een druppel benzine verspilde. In deze tijden kan je hem dat nauwelijks kwalijk nemen.
Veel hoeft zo'n ‘verlaten plekje’ overigens niet te zijn. Maar al te verlaten is niet goed. De kans op betrapping moet reëel zijn, maar klein. Het idee dat je betrapt of begluurd kan worden, is essentieel bij openluchtseks. Anders kan je evengoed je slaapkamerraam openzetten. Ik wist wel zo'n plekje zijn. Het had al vaker dienst gedaan voor spannende ontmoetingen.
Hij haalde twee versleten kussentjes uit zijn kofferbak. Een mens zou gaan geloven dat het allemaal met voorbedachte rade gepland was. Niet dat ik daar een probleem mee zou hebben. Goed voorbereid zijn, kan dingen des te aangenamer maken.
De regen van de voorbije weken, had zijn effect niet gemist. De weg die we te voet moesten afleggen naar het plekje dat ik in mijn hoofd had, was iets dichter begroeid dan ik me herinnerde. Het bosje had oerwoudallures gekregen. Maar ik had het gelukkig getroffen met mijn date. De gentleman stampte speciaal voor mij de netels plat, zodat ik hem zonder problemen steeds dieper – toch een meter of tien van de openbare weg- in het oerwoud kon volgen. You Tarzan, me Jane! Romantisch, dat wel. Maar ook romantiek hoeft niet eeuwig te duren. Ik beschouwde het als voorspel, dan moesten we ons daar straks niet meer mee bezighouden.
Hij legde op een open plekje zijn kussens neer, waarop we weer aan het kussen gingen. Ik was niet van plan om mijn kleren vuil te maken, en dus maakte ik gebruik van de takken rondom ons om mijn kleren op te hangen. Noem me gerust een net meisje. Naarmate wij naakter werden, geraakten de bomen aangekleed.
Hij ging zitten op de kussens. Ik had net genoeg plaats om er één knie bij te krijgen. De andere moest ik noodgedwongen in het kreupelhout zetten. Ietwat pijnlijk, maar waar een wil is, is een weg. En waar zin in seks is, is een wil. Het voordeel van deze plek was dat door het voorbijrijdende verkeer, we niet moesten letten op het geluid dat we produceerden. Niets zo leuk als je je voor niets of niemand moet inhouden. Dat heb ik dan ook niet gedaan. Niet toen er een rilling van genot door mijn lijf ging en niet toen een scherpe tak zich in mijn rug boorde. Tja, ook voor openluchtseks geldt de gouden regel: ieder voordeel heb zijn nadeel.
Net zoals de muggen die rond ons verzamelen hadden geblazen. Voor die rotbeesten waren onze naakte lichamen een feestbanket. En om dat te vieren, hadden ze duidelijk al hun neven, nichten, vrienden, buren en kennissen gevraagd. Wist u trouwens dat muggen niet echt kunnen zien, maar afgaan op warmte. Hoe warmer het plekje, hoe smakelijker het bloed. En wat is het warmste plekje tijden een vrijpartij? Juist. Nog een geluk dat we voortdurend in beweging waren.
Eigenlijk vind ik het niet zo vreselijk als muggen een druppeltje bloed meepikken. Ik gun het ze zelfs. Tenminste, als ze dat in alle stilte zouden doen. Het is echter te veel gevraagd. Het gezoem van een mug is een van de meest irritante geluiden die er bestaan. Niet meteen ideale achtergrondmuziek voor een vrijpartij. Ik betrapte mezelf er op dat mijn gedachten afdwaalden. Onder andere naar een revolutionair nieuw product waar ik een patent op zou moeten nemen: een glijmiddel dat tevens werkt als muggenmelk. Gelukkig bracht de inzet en het vakmanschap van Tarzan mijn hoofd opnieuw bij het liefdesspel. Muggen of geen muggen. Het werd een halfuur om in te kaderen.
“Volgende keer zal ik een dekentje meebrengen”, zei mijn bosjesman, terwijl we ons weer aan het aankleden waren. Een beetje voortvarend van hem om ervan uit te gaan dat er eeen volgende keer zou komen, maar eigenlijk had hij dat wel verdiend. Maar dan wel binnen. Twee dagen later hadden vier muggenbeten aan de binnenkant van mij knie hadden zich verenigd in één jeukende cirkel, zo groot als een cd. De soundtrack trok al op niks. De schijf had echt niet gehoeven. Ik zet wel mijn raam open.
Ik ben wauw
P-magazine, 08/07/2008
Het internet is een plaats waar je mag dromen. In chatrooms kan je zijn wie je wil. Hoeveel mannen geven zich niet uit voor een lekkere blondine in de hoop aan hun trekken te komen? Ze doen maar. Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is. Maar het levert mij soms wel problemen op.
Zo zijn er veel mannen die mijn 'seks om de seks'-aanbod beschouwen als te mooi om waar te zijn, en daarom beslissen dat ik vast een man moet zijn. Meestal negeer ik mailtjes van mannen die me hiervan beschuldigen, maar af en toe wil ik wil eens de moeite doen om ze van het tegendeel te overtuigen. Zoals bij deze jongen - laten we hem Ivo noemen - die ondanks zijn grote eigenliefde toch nog aandacht voor me had. Zijn introductiemailtje ging als volgt:
- Ik ben altijd eerlijk, een knappe vent, grote mond, mooie penis, kan enorm goed neuken, maar geloof niet dat je een vrouw bent. Voeg me toe aan je contacten en overtuig me!
Ik ging de uitdaging aan. Iemand die denkt dat alle vrouwen voor hem vallen, is meestal snel te kraken. Dit beloofde dus grappig te worden.
- Ik geloof er nog steeds niets van. Toon me een foto!
Beleefd is natuurlijk anders. Maar ach, als hij daarmee zoet is. Ik bijt op mijn toetsenbord en voorzie hem van het gevraagde beeld.
- Mooi meisje, maar heb je een foto van jezelf?
Leuke Ivo begon in een ijltempo zijn amusementswaarde te verliezen. En toch. Lag het aan het feit dat er niks op televisie was? Of gewoon aan een rare bui? In ieder geval, ik bleef moeite doen om hem van mijn bestaan te overtuigen. Maar wat ik ook probeerde, Ivo bleef een koppige non-believer. Zelfs mijn blog leek hem het werk van een man. Ik besloot de zagevent stilaan te klasseren onder de 'T' van tijdverlies, toen hij toch nog met een interessant voorstel kwam aandraven.
- Kunnen we volgende week eens afspreken?
Straight to the point. Helaas doe ik niet aan langetermijnplanning. Vanavond of niet.
- Goed! Afspraak op de trein. Als je me aanstaat, ga ik met je mee naar huis. Als je me niet aanstaat, stap ik weer af voor de trein verder rijdt.
Ik hou niet van logés. Zeker niet als ik ze niet ken. Trouwens, wat als hij mìj niet aanstond?
- Dan ben je geen vrouw.
Een beetje zelfzekerheid moet kunnen, maar dit... Deze jongen was zonder twijfel de grootste egotripper waar ik ooit mee gechat had. Dank u, maar nee dank u.
- Ik ben wauw, en wat jij gewend bent, zijn mannen met een dunne als mijn pink en meer voorhuid dan penis. Je bent een smerig, idioot mens.
Gewoon even negeren is altijd de aangewezen reactie in dit soort situaties. Met succes! Even later was Ivo weer poeslief.
- Oké, ik wil je wel geloven, maar toch heb ik nog twijfels. Kom je naar de trein?
Die avond zat ik op de trein. Terwijl de trein halt hield bij een tussenstation, stapte er een blonde jongen op. De trein zat behoorlijk vol, maar naast mij was er nog een plekje vrij.
"Waar moet je er af?" zei hij, kwestie van te weten wie het langst op de trein zou moeten zitten zodat die persoon aan het raampje kon gaan zitten, legde hij uit. Tenzij je over elkaar heen wil stappen als je aan je halte komt. Een echte gentleman, deze jongen. Hoewel, ik had het niet erg gevonden om over hem heen te klauteren. Het werd een fijn gesprek, en we zijn samen afgestapt waarna het nog een leuke avond werd.
En Ivo? Die zal de nacht waarschijnlijk in z'n eentje hebben doorgebracht. Met zo'n mooie penis zal dat vast niet moeilijk zijn geweest. Zal hem leren mij te verdenken van een man te zijn.
Noodoplossing
P-magazine, 22/07/2008
Een paar dagen geleden kreeg ik telefoon van een kennis; een vriend van een vriend. Eigenlijk weet ik niet bijster veel van hem, maar ik herinner me wel dat hij er goed uitzag. Hij leek ook gelukkig met zijn vriendin. Ik had hem dus met een beetje pijn in het hart van mijn to do-lijstje geschrapt. Hij kende mij ook nauwelijks. Tenzij dan misschien van reputatie. Een paar minuten later was het hoge woord er al uit:
"Heb je zin?"
U weet dat ik zo veel directheid wel weet te waarderen en dat het aan ‘zin’ in mijn bestaan nauwelijks mankeert. De zin van mijn leven is zin in seks. Hij wilde langskomen bij mij thuis. Dat kon niet. Onder het ouderlijk dak wonen, heeft zo z’n nadelen. We spraken af op een pleintje in de buurt. “Kom je met de auto?” vroeg ik nog poeslief. Auto’s zijn rijdende rendez-voushuisjes.
“Als jij dat wil”, zei hij. Aan een man met ‘zin’ kan je alles vragen.
Ik was op tijd. Hij stond al te wachten. Nog zoiets: mannen met zin zijn zelden te laat. Het was al een tijdje geleden dat ik hem nog gezien had, en we begonnen te praten. Ik vroeg hem of hij weer vrijgezel was, aangezien de laatste keer alles nog goed ging tussen hem en zijn grote liefde. Niet dat ik alleen vrij met vrijgezellen. Ik ben gewoon nieuwsgierig. Hij reageerde nogal hevig.
Zijn vriendin bleek een carrièrevrouw die het nogal druk had op het werk, waardoor haar hoofd niet echt naar seks stond. En aangezien hij geen week zonder kon, was hij op zoek.
“Naar wat?” vroeg ik. “Een noodoplossing?”
Echt romantisch is het niet om noodoplossing genoemd te worden, maar zijn eerlijkheid was me wel wat waard. Al zal zijn vriendin het daar ongetwijfeld niet helemaal mee eens zijn. Trouwens, ik had zin en daarom waren we hier. Toch?
We reden wat rond tot we op een verlaten parking aankwamen. De auto was te klein voor seks, maar mits wat creativiteit was er wel een mouw aan te passen. Ik stelde voor om de auto in de hoek te parkeren zodat we een afgeschermd plekje hadden waar we ongestoord ons ding konden doen. Het was overduidelijk met voorbedachten rade dat hij me had opgebeld, want hij toverde een speeltje te voorschijn. Ik protesteerde. Ik ben geen fan van dat soort dingen. Toch niet als je met twee bent. Was dat speeltje misschien de reden waarom hij mij kwam opzoeken? Misschien zag zijn vriendin dat ook niet zitten en wilde hij het toch eens uitproberen? Niet met mij.
“Geef me dát speeltje maar”, zei ik terwijl ik naar zijn broek wees. Dat ding was duidelijk al klaar voor het plezier en het duurde niet lang vooraleer we tegen de auto stonden. Telkens als hij iets hoorde – of dácht iets te horen – duwde hij me met zijn lichaam dicht tegen de auto aan. Ik genoot ervan.
Blijkbaar vond hij het ook allemaal behoorlijk opwindend, want een tiental minuten later zaten we alweer in de auto op weg naar het pleintje waar we hadden afgesproken. Onderweg begon hij zijn nog nazinderende misstap weer goed te praten.
“Ik denk dat het weer goed komt tussen ons, hoor. Ik zie haar ook echt graag. De nood was gewoon wat te hoog.” Hij was er zeker van dat dit iets eenmaligs zou zijn. Nog een klassieker die zelden of nooit klopt. Waarom kunnen mannen het vreemdgaan niet laten? De redenen die ik al gehoord heb zijn uiteenlopend, maar vaak komt het erop neer dat het libido van de vrouw een pak lager ligt dan dat van de man. En dan is het aan hem om de keuze te maken; gefrustreerd rondlopen en die frustratie op haar of de relatie uitwerken, of op een andere manier zijn behoeften proberen te bevredigen. Mijn jongste verovering had duidelijk gekozen voor de tweede optie. Hij was dankbaar voor het begrip, maar dat was ook niet de bedoeling. Ik zette snel de puntjes op de i.
“Het blijft fout wat je doet. Ik ben wel degelijk tegen bedriegen. Oké, ik ben medeplichtig, maar het is nog altijd aan diegene mét partner om ‘nee’ te zeggen, en niet aan mij. Maar mocht mijn partner me bedriegen, hij kon meteen opkrassen. Geen excuses.”
Zo, die zat. En nu maar hopen dat ik niet te snel tot over mijn oren verliefd word. Dit liefdesleven bevalt me uitstekend.
Terug naar boven Plaats een reactie Geen reacties
Just a great fuck
P-magazine, 05/08/2008
Ik lig samen met Tom (een tweedezitstudent die me tussen het studeren door gevonden had op het internet) na te genieten van een vrijpartij. Hij kijkt me aan met dromerige ogen en streelt me door mijn haar. Hij glimlacht verliefd en zoent me in mijn nek.
- Dat was zaaaalig
- Amaai niet
- Zeg, wat doe je vanmiddag?
- …
- Ik bedoel maar. We zouden samen eens kunnen gaan shoppen of mijn zus bezoeken.
- Sorry, ik heb al een afspraak.
Tien minuten later sta ik gekleed weer op straat met een onprettig gevoel na een bepaald prettige seksbeurt. Natuurlijk bedoelt hij het allemaal lief en aardig, maar Tom komt net iets te dicht om een comfortabele seksbuddy te zijn.
Misschien moet ik hem met tegenzin schrappen. Hij deed me denken aan die andere kerel wiens naam ik ondertussen al vergeten ben maar wiens verhaal een wijze les is.
Een paar jaar geleden had ik hem leren kennen op het net. Na een paar chatconversaties en wat foto's uitgewisseld te hebben, besloten we elkaar te ontmoeten op een fuif waar ik met een vriend van me naartoe zou gaan. Zoals dat hoort als je student bent, was ik al lichtjes beschonken toen ik arriveerde aan de fuifzaal. Ik vond al vrij snel mijn date die op me stond te wachten en begroette hem met een kus op de mond. Ik schrok zelf wat van mijn enthousiasme, maar het werd duidelijk gewaardeerd.
Lang hebben we uiteindelijk niet gedanst. Nog voor het feestje goed en wel op gang was gekomen waren we onderweg naar zijn kot. Soms is ieder vorm van voorspel overbodig. Het werd uiteindelijk een urenlange vrijpartij waar ik enorm van genoot. This one's a keeper, dacht ik bij mezelf. Tegen de vroege ochtend gingen we weer terug naar de fuif of wat er van over bleef. Ik vond mijn vriend terug en ging met hem weer mee naar zijn kot. Slapen doe ik immers liever bij mensen die ik ken. Bovendien creëert het een gezonde afstand.
In de maand die daarop volgde, passeerde ik regelmatig bij mijn nieuwe aanwinst. De seks was geweldig, maar dat compenseerde hij jammer genoeg ruimschoots met zijn gedrag en gewoontes. Hij rookte bijvoorbeeld de walgelijkste filterloze sigaret. In principe hoeft dat niet erg te zijn. Je laat hem gewoon even zijn tanden poetsen voor de seks en klaar. Maar deze jongen zoende me niet alleen tijdens de daad. Hij deed het zomaar. In publiek. Hij gedroeg zich steeds meer alsof hij mijn lief was, sloeg een arm om me heen bij het wandelen, greep te pas en te onpas mijn hand vast. Ik werd er horendol van, ik vond hem niet eens intressant met zijn kleren aan. De seks compenseerde dan weer zijn gedrag en er was evenwicht.
Tot we op een avond geile sms'jes naar elkaar aan het sturen waren en hij me plots vroeg of er toch niet iets meer aan de hand was tussen ons. Ik antwoordde eerlijk: "Natuurlijk niet. You're just a great fuck." Het duurde net iets te lang voor het geruststellend antwoord met “jij ook”, kwam. Ik wist toen eigenlijk al dat hij meer voor me voelde, maar dat was niet echt mijn probleem. En dus gingen we verder met geile sms'jes en nog geilere ontmoetingen. De seks was elke keer kwalitatief hoogstand, maar de kleine kantjes lieten zich steeds moeilijker negeren. Hij had bovendien mijn compliment over zijn bedprestatie iets te groots gezien, vermoed ik. Bij gebrek aan wederzijdse gevoelens, benadrukte hij dan maar hoe ik naar hem hunkerde omwille van zijn prestaties. Waar of niet waar. Dat gaat al gauw vervelen. Op een mooie dag had hij dan ook goed nieuws voor me. Al zag hij dat zelf net iets anders in zijn mailtje:
Ik heb slecht nieuws voor je. Een ex van me wil het nog eens met mij proberen. We gaan elkaar dus niet meer zien. Ik vind het echt erg voor je."
Ik wenste hem alle liefdesgeluk van de wereld, maar het mocht niet baten. Nog geen week later sprak hij me opnieuw aan op msn. Het was dan toch niets geworden en daar kon ik mijn voordeel mee doen!!! (inclusief de 3 uitroepingstekens). Wekenlang heeft hij nog aangeklampt -zelfs bijna gesmeekt- om nog eens seks met hem te hebben. Blijkbaar had hij dan toch meer moeite met het loslaten dan hij dacht. Het was pijnlijk geworden, maar ik voelde me nauwelijk schuldig. Ik had me aan de afspraak gehouden. Niks minder, maar ook niks meer.
Ik geloof dat ik Tom deze column eens doormail en zelf laat beslissen hoe we verder gaan. In ieder geval zonder bezoekjes aan zijn zus.
Dreamdate
P-magazine, 19/08/2008
Ik heb weer een nieuwe jongeman leren kennen via het internet. Zijn foto's zagen er erg goed uit, en dat is lang niet altijd het geval. Sinds ik deze column ben begonnen, is het aantal mannen waaruit ik kan kiezen serieus gestegen. Ik nodigde hem onmiddellijk uit voor een chatsessie. Eerst een oppervlakkige kennismaking, daarna steeds erotischer getinte conversaties. Ik kreeg er een warme gloed van tussen mijn benen. Deze kerel wist wat verbaal opgeilen is. Geen vulgaire woordspelingen, geen gepoch met centimeters of tongbereik, geen foto's vanuit vogelperspectief,... Hoe hij het wel deed, kan ik niet precies uitleggen, maar wat mij betreft, mag hij er een cursus in doceren.
Een paar online conversaties later stelde ik voor om eens af te spreken. Ik zou alleen thuis zijn, dus kon ik hem - als we elkaar aantrekkelijk zouden vinden - meenemen voor the real deal.
Die vroege avond genoot ik van een zwoele zomerzon en de laatste stralen likten mijn gezicht terwijl mijn iPod de romantiek op peil hield. Om mijn zenuwen wat in bedwang te houden - een first date blijft nu eenmaal spannend - zat ik wat te lezen tot iemand plots in mijn zon ging staan. Maar deze knaap mocht dat. Ik keek op, stopte de muziek en kuste de knapperd waar ik op had zitten wachten.
Het liefst had ik hem meteen gepakt. Dan en daar. Ik hield me echter in. Nog even. Het had een aangenaam gesprek kunnen zijn, als ik niet zo verdomd geil was geweest. Ik betrapte mezelf erop dat telkens als hij praatte, mijn gedachten lichtjes afdwaalden naar hoe lekker hij rook, hoe mooi zijn ogen waren en hoe kissable zijn mond wel was. Na een tijdje vroeg ik of hij geen zin had om mee te komen naar my place. Kwestie van geen kostbare tijd te verliezen. Hij stemde toe en we verlieten onze ontmoetingsplaats.
Eens thuis aangekomen, bracht ik wat meer sfeer in de kamer door achtergrondmuziek op te zetten, het licht te dimmen en de gordijnen te sluiten. Hoe geil ik ook was, dit was iets tussen dat lekker dier en mij. Daar hadden de buren geen zaken mee. Hij zette zich neer in de zetel en nog voor hij wat kon zeggen, zat ik al bovenop hem met mijn mond op de zijne. De manier waarop hij kuste was werkelijk perfect. Geen betonmolen of een worstelpartij, maar een goede opwindende tongkus waar ik zo mogelijk nog geiler van werd.
Ik voelde ondertussen dat hij ook stilaan in de stemming aan het komen was, en begon mijn bekken ritmisch te bewegen terwijl ik nog steeds op zijn schoot zat. Hij stak zijn hand onder mijn T-shirt en nam mijn borst stevig vast. Ik trok mijn shirt uit en zorgde er meteen voor dat de stand weer gelijk was door ook hem uit zijn bovenkleding te helpen. Zijn hand gleed langs mijn rug naar beneden. Hij volgde de rand van mijn string tot vooraan en begon me met zijn hand te stimuleren. Ik liet hem merken dat ik er van genoot door zachtjes te kreunen.
Met zijn hand nog in mijn broek legde ik me neer in de zetel en trok hem bij zijn broekriem dicht tegen me aan. Zo goed als ik kon probeerde ik op de tast zijn riem en broek los te maken. Ik duwde met mijn voeten zijn jeansbroek wat naar beneden en hielp hem meteen ook uit zijn boxershort. Een paar seconden later lag ook ik helemaal naakt in de zetel. Om te voorkomen dat we in the heat of the moment kostbare seconden zouden verliezen, had ik op voorhand al een condoom onder de zetel gelegd. Veiligheid boven alles. Terwijl zijn handen mijn lichaam verder verkenden, maakte ik hem klaar voor wat de beste vrijpartij in jaren zou worden.
Hij ging zachtjes naar binnen. Ik had mijn benen stevig rond de zijne geslagen en duwde mijn lichaam wat omhoog zodat ik hem diep in me voelde. We bewogen op een traag ritme, waarna we alles een beetje versnelden. Zijn handen zorgden ondertussen voor extra stimulatie. Ik kwam snel. En dan nog eens. En nog eens. Mijn benen die hem stevig omknelden waren nu zo slap geworden dat ik er niet eens op had durven te lopen.
Ik sloeg mijn armen rond zijn bovenlichaam op zoek naar steun. Ik bedankte hem, gaf hem een kus op de mond en liet mezelf wat tot rust komen. Mijn hele lichaam zinderde na terwijl ik zijn hartslag op verschillende plaatsen op mijn lichaam voelde.
Een halfuur en een frisse douche later, namen we afscheid. Na ons orgasme had hij nauwelijks nog iets gezegd. Behalve dan: "Doen we het nog eens?" Ik kuste hem nog eens snel en zei: "Je belt maar".
Of die volgende date er zal komen, durf ik alleen maar te hopen. De eerste date heeft immers ook nooit plaatsgevonden. Mensen vragen me namelijk wel eens hoe de perfecte date er voor mij zou uitzien. Wel, vanaf nu kan ik dus gewoon verwijzen naar deze column. Op verschillende gebieden heb ik al dates gehad die dicht bij dit avontuur aansluiten. Maar als ik dit zou kunnen beleven, zou dat toch de kers op mijn taart zijn.
Hmm, taart... Zo'n goeie grote taart waar dan een knappe jongen uitspringt die ik dan helemaal mag aflikken. Ach, een beetje fantaseren kan nooit kwaad, hè.
Duivelse kantjes
P-magazine, 16/09/2008
Ik ben sinds kort een werkmens geworden en dat heeft ook op gebied van daten en seks zo z’n nadelen. Mijn avonden zijn werkelijk veel te kort. Om 19u gedaan met eten om dan vier uur later al in bed te liggen.
Zo kwam ik een paar dagen geleden thuis van het werk en plofte me na het eten in de zetel. Ik was niet van plan er nog uit te komen, toen mijn kamergenote me vertelde dat ze zo dadelijk zou vertrekken en pas laat weer zou thuiskomen. Een mooie gelegenheid om eindelijk nog eens wat actie te beleven en dus meldde ik me aan op mijn MSN-account.
Ik liet mijn ogen over mijn scherm glijden op zoek naar een mogelijk ‘slachtoffer’ voor die avond, toen ik werd aangesproken door de hoofdrolspeler van mijn laatste paar avontuurtjes. "Hoi", zei hij. Ik wist al hoe laat het was aangezien we meestal niet erg veel tegen elkaar zeggen, tenzij om af te spreken. Ik begroette hem beleefd terug. "Heb je zin?" vroeg hij. Dat was een domme vraag, aangezien ik altijd wel zin heb in een leuke vrijpartij.
"Ik ben zelfs alleen tuis", voegde ik eraan toe. Maar dat was blijkbaar niet wat hij in gedachten had. "Kunnen we niet ergens buiten vrijen? In een bos of een verlaten wegje?" Ik had het wel gehad met de natuur en was ook helemaal niet van plan die dag het huis nog te verlaten. En daarbij, seks in een bed is voor mij kwalitatief de beste.
Hij bleef nog wat aandringen. "Komaan! Zo tegen een boom met je rok omhoog. Da's toch lekker?" Misschien wel, maar het moest en zou mijn bed worden. Ik wist goed genoeg wat ik wilde, en zou er niet van afwijken. "Seks in mijn bed, of geen seks."
Hij begon wat te onderhandelen. "Als ik in je andere gaatje mag." Op gebied van seks is alles bespreekbaar. Sommige besprekingen vallen echter samen te vatten in één woord. "Nee." Been there, done that, won't do it again.
"Krijg ik dan een pijpbeurt?" Ook daar had ik geen zin in. Bij wijze van voorspel wil ik wel eens een minuutje op mijn knieën zitten, maar daar stopt het.
“O, en ik ben moe dus ik ga niet te actief zijn." Kwestie van achteraf geen verwijten te krijgen en meteen duidelijk te maken wat hij aan me zou hebben. "Ik ben daar binnen vijftien minuten", was zijn antwoord. Als een man zin heeft, kan je er veel van gedaan krijgen.
Hij belde een kwartier later aan waarna ik hem naar mijn slaapkamer begeleidde. Hij zuchtte eens. "Zeg, als je niet wil, moet je geen seks met me hebben hoor", zei ik al lachend. "Neenee, ik wil wel hoor", herpakte hij zich.
Onze kleren gingen snel uit, waarna we op mijn bed gingen zitten. Na hem een minuutje verwend te hebben – zoals beloofd – was het zijn beurt om mij te plezieren. Ik ging op mijn rug liggen, duwde hem een condoom in zijn handen en liet hem het werk doen. Ik wist dat hij een fan was van doggy style. Het duurde dan ook niet lang voor hij het voorstelde. Een halfuur en vijf standjes later kwam hij klaar. Hij maakte al aanstalten om zich weer aan te kleden toen ik hem tegenhield. "Jij mag dan al wel klaar zijn, ik lig hier nog wel geil te wezen, hoor! Finish the job."
"Als jij dat wil, zal ik het proberen." Hij zei het alsof hij nog nooit een vrouw had gevingerd. En natuurlijk wilde ik dat. Als hij het niet had gedaan, had ik het waarschijnlijk zelf wel gedaan.
Na een tiental minuten kwam ook ik klaar. Veel tijd om na te genieten, kreeg ik niet. Aangezien hij meteen voor de tweede keer op zoek ging naar zijn kleren.
"Je gaat me waarschijnlijk niet meer zien", begon hij. "Ik probeer wat minder seks te hebben om het op die manier niet meer nodig te hebben." Een man die geen seks meer nodig heeft? Veel geluk ermee, dacht ik bij mezelf. Zijn uitleg deed me denken aan de film 40 Days and 40 Nights met die lekkere Josh Hartnett. Ik vraag me toch af of deze knul het zo lang kan uithouden. Misschien ga ik het hem wel wat moeilijk maken.
Ja, ik heb zo m’n duivelse kantjes.
Terug naar boven Plaats een reactie Geen reacties
Huwelijkscadeau
P-magazine, 30/09/2008
Seks met vrienden is meestal niet echt aan te raden. In 90% van de gevallen zal dat er uiteindelijk voor zorgen dat je vriendschap nooit meer zal zijn wat het geweest is. Dat was ook het geval bij mij en Lieven.
We waren al jarenlang kennissen van elkaar, maar tot echte vriendschap was het nooit eerder gekomen. Tot hij verhuisde naar een plek dicht bij mijn school. Ik ging regelmatig bij hem langs, en dan konden we uren babbelen over de meest uiteenlopende dingen. Ook over mijn favoriete gespreksonderwerp: seks en hoe het optimaal te beleven.
Hij had net een nieuwe vriendin. Ze had nog niet zo veel ervaring in bed, waardoor hij wat op zijn honger bleef zitten. Ik zei dat hij ze maar eens moest meenemen naar een sauna met jacuzzi, zodat ze daar wat konden genieten van elkaar. Hij stelde voor om samen met mij een paar van die sauna’s uit te testen. Ik moest er niets achter zoeken. We waren immers niets meer dan vrienden. Naiëf? Kan. Maar misschien ook gewoon geil.
Zo kwam het ervan. We waren gewoon wat aan het praten in zo’n jacuzzi toen ik zijn hand op mijn been voelde. Ik schrok en sprong in een reflex wat opzij. “Dacht je nu echt dat dit zonder bijbedoelingen was?” grinnikte hij. “Laat me je nu maar gewoon even verwennen.” En dat deed ik. Verstand op nul. Ik sloot mijn ogen en voelde wat later zijn mond op de mijne. Aangezien ik op dat moment al behoorlijk opgewonden was, nam ik dat er ook maar bij.
Achteraf zijn we nog iets gaan drinken met de ‘probleemvriendin’. Misschien kickte hij wel op het idee dat hij met twee vrouwen die hij gehad had, aan één tafeltje zat. Ik gunde het hem.
Een weekje later kwam ik tijdens mijn middagpauze weer bij hem over de vloer. Een glaasje, een leuke babbel... Het leek alsof er nooit wat gebeurd was tussen ons. Ik excuseerde me even en ging naar het toilet. Toen ik terugkwam, liep hij naar me toe en kuste me. Aangezien ik op dat moment wat weinig seksuele contacten had, en – op een paar uitzonderingen na – alles beter is dan géén seks, hield ik hem niet tegen.
Tegen de tijd dat we aan de slaapkamer waren, vijf meter verder, waren we elk al de helft van onze kledingstukken kwijt. Ik vroeg hem of hij condooms had. Aangezien hij al even zonder seks zat, lag er nog een onaangebroken doosje in zijn nachtkastje. Het was eraan te merken dat de seks met zijn vriendin niet erg goed was, maar misschien lag het niet aan haar. Zijn uithoudingsvermogen liet namelijk behoorlijk te wensen over. Nog voor ik goed en wel op gang gekomen was, lag hij al uitgeput op me na te hijgen.
Hier moest aan gewerkt worden, dacht ik bij mezelf. En zo geschiedde. In de weken die volgden, belandden we regelmatig in zijn bed. Tot op de dag dat zijn vriendin iets begon te vermoeden. Ze had blijkbaar gezien dat het doosje condooms plots wel aangebroken was. Lieven had mij als excuus gebruikt. Hij verzon ter plekke dat ik een date had, en geen condooms meer op zak had. Waarna hij – zo goed als hij was – mij een paar condooms had geleend.
"Misschien moeten we dit maar niet meer doen", zei hij voorzichtig. Hij was maar nipt ontsnapt, en wou haar niet verliezen. Afgezien van de seks had ze dus blijkbaar wel degelijk haar kwaliteiten. Toch werd ze stilaan wat achterdochtiger. Lieven mailde me via een voor mij onbekend e-mailadres. Hij had een nieuw e-mailadres aangemaakt omdat hij haar zijn paswoord voor zijn mailbox had gegeven. Zo kon ze al zijn mails lezen, en had hij geen geheimen meer voor haar. Dat dacht zij alleszins.
In de mail schreef Lieven dat zijn vriendin me zou mailen om te vragen of ik die condooms echt gewoon geleend had van hem. Hij voegde eraan toe dat hij graag zou hebben dat ik dit verhaal bevestigde. Ik speelde het spelletje maar mee. Niet omdat ik me schuldig voelde, misschien eerder omdat ik mijn vriend wat zielig vond.
Ondertussen wonen ze bij elkaar en is het contact tussen mij en Lieven verwaterd. Wie had dat gedacht? Het laatste wat ik van die twee gehoord heb, is dat ze weldra gaan trouwen. Ik moet hem er maar beter op wijzen dat ‘trouwen’ het woord ‘trouw’ bevat. Misschien moet ik ze op het feest deze P-magazine maar cadeau doen?
Slaapwel!
P-magazine, 14/10/2008
Mijn laatste succesvolle date was er eentje met iemand die al sinds het begin in mijn msn-lijst staat. Hij was een van de eersten om me te contacteren via mijn site, en dat heeft (na lang wachten) alsnog zijn vruchten afgeworpen. Soms wint de aanhouder dus toch.
De foto's die hij me had gemaild, vielen in de smaak. Mensen vragen vaak wat mijn type kerel is. Wel, die heb ik niet. Ik kan alle ‘types’ aantrekkelijk vinden. Maar als ik eerlijk moet zijn, heb ik wel een zwak voor de alternatieve, lichtjes ruige ‘StuBru-types’. En daar hoorde hij ook bij. Ik had als opmerking in mijn messenger geschreven: ‘Stud met zonnebril’.
Op regelmatige basis kletsten we wat online. Elke keer weer kwam het bijna tot een ontmoeting, tot één van beiden toch weer andere verplichtingen had en onze date elke keer weer uitgesteld werd.
Op een dag vertelde hij me dat hij sinds kort een vriendin had. “Maar dat doet er voor mij weinig toe”, vulde hij meteen aan. “Wat niet weet, niet deert.”
Mij niet gelaten. Het is niet dat ik het verschil voel tussen een man met een relatie of een vrijgezel. Al staat hij stijf van schuldgevoel voor zijn ex… daar kan ik alleen mijn voordeel aan doen. Maar ik weet wél dat ik mijn huidige partner met zijn klikken en klakken zou buitengooien als hij me zou bedriegen.
Uiteindelijk – bijna een halfjaar na ons eerste contact – was het er dan toch eindelijk van gekomen om elkaar eens te ontmoeten. Een vleugje van mijn beste parfum (dat ik enkel draag op dates of speciale gelegenheden) bracht me helemaal in de stemming.
Ik kwam de hoek om en zag iemand bij het afgesproken bankje staan. Hij kwam op me afgestapt en begroette me met een kus. Op de wang, uiteraard. Nice and slow. Het was erg koud, dus droeg ik een sjaal en wanten. Hij daarentegen zat naast me te bibberen. Ik had hem wel mee naar mijn woning willen sleuren, maar wilde hem langs de andere kant eerst wat beter leren kennen. Of toch voor zover dat mogelijk is op een halfuurtje.
Er werd tijdens het gesprek heel wat gelachen. Ik zei dat ik op een strak schema zat, en dat ik om elf uur weer in mijn bed wou liggen. “Dan wordt het maar eens tijd dat we beginnen te wandelen”, stelde ik voor, en gebaarde hem me te volgen.
Ik had de deur nog maar amper geopend en hij had zijn schoenen al uitgewipt en zette zich in de zetel. Om er wat sfeer in te brengen, zette ik muziek op. Ik nam niet de tijd om de goeie nummers te selecteren, en liet mijn laptop de muziek kiezen. Ik zette me naast hem. Hij legde zijn arm rond me. En toen zaten we daar.
Een paar seconden van stilte later, begonnen we allebei te lachen. Op zo'n moment weet je verduiveld goed waarom je daar bent. En toch is het zo moeilijk om eraan te beginnen. Ongeacht hoeveel dates je al gehad hebt, het blijft een vreemde sfeer. Hij nam het heft in handen en kuste me terwijl hij op me kwam zitten. Oef, het ijs was gebroken.
Terwijl we aan het worstelen waren met elkaars kleren, pauzeerde ik even om een condoom te gaan halen uit mijn slaapkamer. Toen ik terugkwam, was hij het merendeel van zijn kleren al kwijt. “Doen we anders alles al uit?” vroeg ik. “Welja, dan zijn we daar ook van af en kunnen we ongeremd verder doen.”, zei hij al lachend.
Hij legde zich naakt in de zetel waarna ik me even naakt op hem zette. Terwijl we onszelf door het zoenen verder opwonden, waren onze handen al actief bezig om de opwinding nog verder te drijven. "Mag ik?" vroeg ik terwijl ik naar het condoom op de salontafel reikte. "Natuurlijk, laat je maar gaan." En dat deed ik.
Ik zocht steun bij de leuning van de zetel, terwijl hij mijn lichaam stevig vastnam. Een hand op mijn borst en eentje op mijn bil. Zo heb ik het wel graag. Na een poos stopte ik bruusk. “Nu wil ik onderop”, zei ik. De rest van de zetel was bezet door onze kleren. Met één enkele armbeweging maakte ik de zetel vrij, waarna ik mezelf neerlegde en hem bij zijn schouder naar me toe trok.
Ik legde mijn ene been over de leuning van de zetel, terwijl ik met het andere steun zocht op de grond. Het ging er immers heftig aan toe. Een kwartiertje later was hij klaargekomen en lagen we allebei nog wat na te hijgen. “Hier doen we het voor, hè”, zei hij met een knipoog. Daar gaf ik hem volledig gelijk in.
“Mooi op tijd afgewerkt, zeg”, grapte ik terwijl ik naar de klok keek. "Volgende keer misschien maar wat vroeger beginnen?", zei ik bij wijze van subtiele ik-wil-nog-wel-eens-seks-met-je-hint.
Eens we weer wat op adem gekomen waren, zocht hij zijn kledij bij elkaar en kleedde zich weer aan. Ik niet, aangezien ik toch meteen in mijn bed zou kruipen. En laat dát nu net zijn wat ik zo geweldig vind aan dit soort dates. Al het leuke van seks, maar lekker alleen in een bed slapen. Slaapwel!
Terug naar boven Plaats een reactie Geen reacties
Are you fuckable?
P-magazine, 28/10/2008
Over het algemeen verdeel ik op mijn blog de dates in twee categorieën: die met seks en die zonder seks. Maar ook al zitten twee dates in diezelfde categorie, toch kunnen ze soms enorm verschillend uitdraaien.
Een tijdje geleden had ik met iemand afgesproken die al bijna een halfjaar in mijn msn staat. Met hem voerde ik – zoals wel vaker gebeurt – niet erg diepgaande gesprekken waarin hij negen kansen op de tien subtiel vermeldde dat hij weer erg geil was. Maar goed, dat kan ik hem moeilijk kwalijk nemen. Als je met iemand chat die uit is op seks, is het logisch dat daar al eens over gepraat wordt, niet? En dat de persoon in kwestie geil is, is eigenlijk redelijk standard.
Een paar weken geleden vroeg hij wanneer we eindelijk eens zouden afspreken. Ik stelde een datum voor, hij ging akkoord. Het mag al eens simpel zijn.
Ik kwam met mijn paraplu aan op de afspreekplaats. Hij was er al, zonder paraplu. Wat een fijne regenwandeling alvast uitsloot, want onder Helina’s paraplu passen geen twee kindjes. Er is maar één café in de buurt van mijn vaste afspreekplaats, maar dat is niet meteen de gezelligste plek. Ik stelde dan maar voor om op de vensterbank van een winkel in de buurt te gaan zitten. Dat had een afdakje en wat heeft een mens meer nodig in de regen.
“Have a seat. Doe alsof je thuis bent”, zei ik terwijl ik naar de vensterbank wees. Ik wist ook wel dat het niet de meest ideale plek was, maar ik nodig nu eenmaal liever geen mensen bij me thuis uit wanneer ik ze nog maar vijf minuten ken. We babbelden, lachten wat en het werd al bij al nog een gezellige avond onder het winkelafdakje.
Hij had me op voorhand gevraagd hoe hij zou weten of ik hem al dan niet fuckable vond. Ik zei dat ik hem wel mee zou vragen naar mijn thuis als dat het geval was. Zo niet, zou ik gewoon zeggen: “Goed, ik ga maar eens naar huis denk ik”. Na een uurtje gebabbeld te hebben, zei ik dan ook dat ik maar eens huiswaarts ging. Alleen, dus. Soms moet een date gewoon gezellig zijn, zonder meer. Teleurstelling op een jongensgezicht is niet altijd even makkelijk om te verteren, maar als het niet klikt… En nogmaals, ik ben geen liefdadigheidsinstelling.
Een weekje later had ik weer een date. Deze jongen had ik nog maar welgeteld twee weken in mijn lijst staan. De reden dat ik hem had toegevoegd, was een van die zeldzame gevallen waarbij het níét om een seks ging. Oké, dat zou uiteraard mooi meegenomen zijn. Maar omdat we voornamelijk vrij lange en diepgaande gesprekken voerden via e-mail, besloot ik om hem toch maar toe te voegen op msn. Normaal ben ik niet zomaar te vinden voor een face to face ontmoeting. Ik ken genoeg mensen naar mijn smaak en hoef geen vrienden meer te maken. Maar aangezien ik met deze jongen zulke interessante gesprekken kon voeren over zoveel meer dan seks, besloot ik het toch een kans te geven. Een interessante babbel is nooit verloren.
Hij zou met de bus komen, ik zou aan de halte wachten. Gsm-nummers uitwisselen doe ik niet. Als iedereen zorgt dat hij op tijd is, is er geen reden om zulke informatie bekend te maken aan de ander. Ik hoef geen stalker meer, dankuwel.
We nestelden ons op een terrasje in de buurt. Twee drankjes en een leuk gesprek later stond ik al recht. “Zijn we weg?” vroeg ik. Enthousiasme op een jongensgezicht is prachtig om te zien. Hij stemde in en volgde me naar mijn huis. Druk pratend over van alles en nog wat. De gedachte aan seks werd idioot genoeg op mysterieuze wijze wat opzij geduwd.
Wat later viel het gesprek even stil en keek hij me diep aan. Normaal gezien ben ik vrij zelfzeker op zulke dates, maar dit was anders. Ik gunde hem mij en mij hem, maar de zenuwen namen de bovenhand. Ik probeerde de lust in zijn ogen te vervangen door interesse voor een website. De knagende zenuwen sloegen echter om in een stevig darmprobleem. Langs de ene kant wilde ik dat hij bleef, aangezien deel twee van de avond nog moest komen. Maar anderzijds wilde ik gewoon in mijn bed kruipen.
Ik verbeet de pijn en zette het gesprek verder. Toen hij me subtiel vroeg of we genoeg gepraat hadden, richtte ik mijn verwrongen gezicht op en zei dat ik wel wilde, maar dat ik zo'n immense buikpijn had dat het toch voor een andere keer zou zijn. De teleurstelling op een jongensgezicht…
Hij zag dat ik aan het vechten was met de buikpijn en zei meteen dat hij wel zou vertrekken. Hij raadde me aan een pijnstiller te nemen en in mijn bed te kruipen. De manier waarop hij met me in zat, was werkelijk schattig. Ondanks het feit dat ik het vreselijk vond dat hij vertrok, besloot ik toch dat dat echt het beste was. Deze keer wilde ik wel zijn gsm-nummer. Toen ik een paar minuten later in mijn bed lag, sms'te ik hem nog om hem te bedanken voor de gezellige avond en liet ik hem weten dat ik het erg vond dat onze avond zo abrupt moest eindigen. Hij stelde voor dat we nog maar eens moesten afspreken voor het tweede deel. Dit artikel mag hij als mijn schriftelijke belofte beschouwen.
De moraal van het verhaal? Life is like a box of chocolates, You never know what you are going to get. Soms seks, soms teleurstelling. En soms buikpijn.
Stevige seks
P-magazine, 11/11/2008
Pijnlijke armspieren, de bibber in mijn bovenbenen, een droge mond en net dat ietsje leuker en intensiever dan de Wii Fit van Nintendo... Stevige seks!
Een tijdje geleden schreef ik hier over een kerel die wilde afkicken van seks. Ik noem hem ‘Josh’, naar Josh Hartnett uit 40 Days and 40 Nights die probeert 40 dagen geen seks te hebben. Josh heeft het lang volgehouden, maar had nu blijkbaar toch weer zijn shot nodig. Ik als de goedheid zelve, wilde mijn medemens hier maar al te graag mee helpen. Dat is nu eenmaal mijn karakter. Kan ik het helpen dat ik zo’n hulpvaardig meisje ben?
Hij was een paar avonden voordien al beginnen zeuren op MSN: of ik alsjeblieft met hem wilde afspreken. Hij had het zo te zien écht nodig. Maar helaas, too bad... ik had er die dag geen zin in. Kan gebeuren, nietwaar? En aangezien het nog altijd van twee kanten moet komen, zou het dus voor een andere keer zijn. Als de nood het hoogst is, kan hij nog altijd op Marie-la-main terugvallen.
We spraken af dat hij me de volgende avond zou komen ophalen. Seks op verplaatsing dus. Hij wees me er namelijk terecht op dat ik de laatste keer mijn zin gekregen had – seks in mijn bed – en dat het dus tijd was voor een stevige portie gezonde buitenlucht. Aangezien de nood niet alleen bij hem hoog was en Maurice-la-main niet mijn favoriet is, stemde ik toe.
Ik had bij wijze van comfort al een paar kledingstukken uitgetrokken. Bij vrijpartijen is ondergoed immers alleen maar een last, een horde te veel in het heetst van de strijd. En als je dan toch bezig bent met economiseren op textiel, kan je het beter goed doen. Beha uit, string uit en jas thuislaten. Ter compensatie had ik mijn lange dikke sjaal uit de kast gehaald. Die geeft me niet alleen warmte, maar laat me ook toe om wat meer lawaai te maken dan ik mag. Op seksdates moet je kledij bekijken in functie van zijn nutswaarde. Niet dat ik van plan was om geluidsoverlast te veroorzaken, maar je weet nooit wie er kan meeluisteren en er is niks zo vervelend als stil moeten zijn als het ook luider kan.
Hij parkeerde de auto achter een verlaten loods. Naast de loods lagen een heleboel boomstammen die hun dienst ondertussen bewezen hadden. Na een minuutje of twee gehurkt te hebben om hem ‘in gereedheid te brengen’, stond ik recht, leunde tegen de boomstammen en hief één been op terwijl ik me met behulp van de stammen in evenwicht hield. Probeer dat maar eens op een Wii Fit! Berekoud was het, maar dat is nu net het leuke aan seks. Als je het echt goed doet, kan zelfs een aanstormende winter je niet deren. Goede seks is de wereld rondom je vergeten. Voor de Siberiërs maak ik graag een uitzondering op die regel.
Terwijl hij naar binnen ging, duwde ik met één hand tegen zijn achterwerk om hem nog dieper in me te voelen. De eerste stoten zijn ongetwijfeld de beste. Net zoals de eerste slokken water het lekkerst zijn als je dorstig bent. Ik hield hem stevig vast terwijl mijn sjaal de geluiden van mijn genot dempten.
Een paar minuten later was het tijd voor de eerste wissel. Ik draaide me om, boog voorover en leunde met mijn armen op een uitstekende boomstam. Terwijl onze heupen weer goed op gang waren gekomen, hielp ik zijn hand naar mijn borst. Ik had immers niet voor niets mijn beha thuisgelaten. Mannen zijn soms zo weinig attent als je eens iets nieuws probeert. Hij leerde snel, want al gauw vond ook zijn andere hand de weg onder mijn T-shirt en pull. Nog een geluk dat al dat hout stevig op elkaar lag gestapeld, anders had onze hevige bezigheid misschien een lawine kunnen veroorzaken. Ik zag het al in de kranten staan: ‘Vrijend koppeltje bedolven onder houtstapel’. Leuke kop, zolang het maar iemand anders overkomt.
Een goed halfuur later hielden we het voor bekeken. Terwijl hij neer zat op een boomstam – wat zijn die dingen toch multifunctioneel! – deden mijn bovenbenen het laatste werk. De laatste loodjes wegen het zwaarst. Dat besefte ik maar al te goed toen ik, eens op adem gekomen, als een halve kreupele weer naar de auto probeerde te wandelen. Zo herken je stevige seks.
Ik heb trouwens geleerd dat seks als fietsen is. Zelfs al heb je het een tijd niet gedaan, je verleert het niet. Josh is er zelfs op verbeterd, maar hou het stil. Mannen die naast hun schoenen gaan lopen, zijn zelden goede minnaars.
Ik denk dat ik nu maar even ga stretchen vooraleer ik morgen aan mijn collega's moet uitleggen met welke sport ik mijn beenspieren zo belast heb. En een Wii Fit in huis halen als alibi, dat lijkt me toch weer wat te duur.
Terug naar boven Plaats een reactie Geen reacties
Ben jij een racist?
P-magazine, 25/11/2008
Ondertussen is het al een halfjaar geleden dat mijn interview in dit geweldige magazine is verschenen. (De tijd vliegt als je je amuseert!) Ik heb intussen dan ook heel wat e-mails aangekregen. Felicitaties (bedankt), scheldmails (gelukkig wat minder) en nog een paar bizarre voorstellen.
Graag zet ik hier even de vreemdste mails op een rijtje.
Wat meteen opvalt als ik mijn mailbox met meer dan 3.000 conversaties doorblader, is dat een hele groep mensen origineel probeert uit de hoek te komen. “Poepen? When and where?” Sommigen vermelden graag afmetingen, geven me meteen een gsm-nummer of raden me aan een gezinnetje te stichten. Mooi niet. Maar beleefd als ik ben, antwoord ik op alle mails. Jawel, allemaal. Ook al wil ik niets te maken hebben met mannen die in hun openingszin woorden als ‘spuiten’, ‘kutje’ of ‘paal’ vermelden. Aan de mensen die toch geen mail terug hebben gekregen: leer uw e-mailadres juist te schrijven! Het is niet hotmal.com of telelenet.be. Je moet beide handjes op je toestenbord houden om minder fouten te maken.
Er wordt ook enorm vaak van verhaal veranderd. Eerst zijn ze 33 en worden ze door mij te oud bevonden, waarna ze plots maar 29 meer zijn. Of ze tonen me een foto, worden afgekeurd, en - je raadt het nooit - stonden ze toch wel niet écht op die foto zeker. Als ze toch niet willen beweren dat ze een foto van een ander gebruiken, proberen ze zich te sussen door te beweren dat ik een man of homo ben. Of een 58-jarige vrouw. Of een sociaal gestoord iemand die eigenlijk nog maagd is en niemand durft aanspreken. Nee, ik weet niet wat ik mis, my loss, pech gehad, de kans van mijn leven gemist zeg! In Helina’s mailbox kan dat allemaal.
Soms zoeken ze de excuses voor mijn afwijzing wel heel ver. Zo was er een man van Turkse afkomst die - net zoals zijn vrouw - buitenshuis avontuurtjes zoekt om er dan later met zijn vrouw over te praten. Leuk zo.
Hij vroeg me of ik al eens seks had gehad met mannen van een andere origine. Ik - eerlijk als ik ben - zeg van niet, omdat ik niet snel val op buitenlanders. Ik vind blanke mensen over het algemeen aantrekkelijker. “Ben je racistisch? Hebben Abdel en Mohammed je te veel gepest in de lagere school? Ben je bang dat je opmerkingen krijgt uit je omgeving? Is dit taboe voor jou? Je zegt dat je gewoon seks wil, gewoon genieten. Ik vind dat je dan geen rekening mag houden met geloof, cultuur, afkomst. Seks kent geen kleur. Seks is zoals eten en drinken, schijten en pissen, iedere mens doet het. Of het nu zwart, bruin of blank is. Stel je hebt een paard thuis, een mooie zwarte hengst. Denk je dat je paard een zwarte merrie wil als de nood het hoogst is? Denk je nu echt dat hij speciaal naar een paard gaat zoeken met dezelfde kleur in een weide met 1 zwart en 300 bruine paarden?” (sic)
Sommige mensen zoeken dingen die er niet zijn. Ik ben geen racist. Smaken verschillen. Deal with it.
Mijn blog beperkt zich trouwens al lang niet meer tot seks alleen. Het is deels psychologie geworden. Soms krijg ik ongevraagd een analyse over mezelf in mijn mailbox. Wist je al dat ik naar ’t schijnt labiel ben, opgekropte gevoelens heb, een slechte jeugd gehad heb, eigenlijk helemaal niet gelukkig ben maar mijn leegtes probeer te vullen met betekenisloze seks? Nog een geluk dat ik voor deze analyse niet heb moeten betalen. Echt waar, lieve mensen, ik ben gelukkig!
De psychologie werkt ook in de andere richting. Ik ben al een halve relatietherapeute geworden. Hij bedriegt haar omdat zij hem bedrogen had met zijn beste vriend die eigenlijk al lang een oogje had op haar zus, maar die niet kon krijgen. Of zoiets. En naast relatietherapeute ben ik ook nog seksuologe. Tips om niet vroegtijdig klaar te komen, het verschil tussen de verschillende orgasmes van de vrouw, erogene zones... Er zijn mannen die nog véél te leren hebben.
Mensen denken ook onterecht dat ik één of andere liefdadigheidsinstelling ben. Ik zet me vaak in voor goede doelen en doe vrijwilligerswerk. Maar niet op dit gebied. Laat dat duidelijk zijn. “Wil je me alsjeblieft ontmaagden?” Niet dus. Zo was er ook iemand die wou weten hoe hij - na een chirurgische ingreep aan het gezicht - overkwam. Dus wat was zijn idee? Dat we zouden afspreken en gewoon een halfuur naast elkaar zouden zitten zonder iets te zeggen.
Naast alle vreemde mails, krijg ik jammer genoeg ook heel wat verontrustende mails. Verontrustend in de zin van ‘wat is trouw nog waard?’ Heel wat mannen die me vragen om een ontmoeting, hebben een relatie. Sommigen zijn getrouwd of zijn in blijde (?) verwachting van een baby. Maar omdat meneer in dat laatste geval minder seks krijgt, zal hij het maar even op een ander gaan zoeken. “Mijn vrouw is ziek en is fysiek niet meer in staat om seks te hebben.” In dit geval heb ik wel medelijden. Maar niet met de man.
En dan hebben we nog de mails die er ook moeten zijn: die van de tegenhangers. “Rrrrrrrrr lik mijn flapperende schaamlippen. Je denkt toch nieje da ekik deftige grammatica ga gebruiken tegen een slet die geen vent kan houden... spread your legs wide open and welcome a filthy disease slut voila en nu ga ke stoppn want kwil er geen woorden meer aan vuil maken.” (sic)
Proper is anders.
Ja, je maakt wat mee als je een blog hebt over je seksleven.
Winterpret
P-magazine, 09/12/2008
Sneeuwtaferelen roepen voor de meeste mensen gezelligheid op. Kerstmis, sneeuwballen, sneeuwmannen, winterse nostalgie... Bij een paar mensen tast het echter de hormonen aan.
Josh - de man die aangekondigd had om zijn seksleven lam te leggen en aan ontwenningsverschijnselen leed - belde me op om te vragen of ik geen zin had om in de sneeuw te vrijen. Mensen die mij kennen, weten dat ik een bloedhekel heb aan de koude. Zeker, het ziet er allemaal prachtig uit: rollebollen in de sneeuw. Maar hoe voelt het? Daar al eens over nagedacht? En wat doet het met de omvang van uw mannelijkheid? Juist. Het probleem met mannen is dat ze nu eenmaal visueel ingesteld zijn en onvoldoende praktisch denken als het op seks aankomt. Sommige standjes die ze verzinnen, bestaan alleen in theorie. Bon, ik antwoordde dus van niet. Hij had het blijkbaar echt nodig, want hij gaf al heel snel toe aan mijn voorkeuren. "Bij jou thuis dan? Je hoeft je zelfs niet moet te maken. Ik zal al het werk wel doen." Dat klonk al wat beter.
Twintig minuutjes later stond hij al aan de deur. Josh en ik hebben wel wat gemeen. We draaien niet graag rond de pot. Toen ik hem binnenliet, waren zijn kleren bijna even snel uit als de voordeur in het slot viel. We kunnen nochtans ook goed praten met elkaar. Conclusie: niet alle goede gesprekken moeten ook gevoerd worden. Ik legde me neer, hem herinnerend aan onze afspraak om hem het werk te laten doen. Ik sloot mijn ogen tot ik plots door de spleetjes een oude bekende zag opdoemen. Hij kwam op me zitten ter hoogte van mijn middel en richtte zijn opgewonden lid naar mijn mond.
"Hoe! Ik moest toch niets doen?" zei ik met een gemene blik. Het maakte weinig indruk. Het ding bleef me ongeduldig aanwijzen. Zoals ik wel vaker zeg, vind ik pijpen een noodzakelijk kwaad. Zelf vind ik er weinig aan, maar het hoort er gewoon bij. En als je een eerlijke tegenspeler hebt, krijg je dat genot wel terug. Ik gaf er al snel de brui aan en vroeg - subtiel en poeslief als ik ben - of hij een condoom bij de hand had. Hij prutste de verpakking open en gaf het opgerolde condoom aan mij als een klein kind dat zijn Kinder Surprise niet open krijgt. Mannen mogen nog zo flink geschapen zijn, in hun hartje blijven het kleine kinderen. Misschien een tip voor condoomproducenten: wat dachten jullie van een condoom met het tekstje 'This side up' erop?
Ik voorzag hem van de beveiliging en legde me op mijn rug. Josh nam dat hele 'geven en nemen' blijkbaar nogal serieus op, want hij verwende me net zo lang met zijn tong als ik hem eerder had verwend. Misschien moet ik volgende keer toch wat langer proberen vol te houden. Hoewel ik er helemaal niets mee in zit om vrij snel over te gaan tot het hoofdmenu.
Vermoedelijk dacht hij er een paar standjes later aan dat ik ook graag klaarkom, en bracht een hand in het spel. Ik liet hem begaan, ook al hielp het niet echt veel. Maar hij kan er eigenlijk niets aan doen. Sommige mannen vinden vrouwen daar onderaan nu eenmaal een doolhof. Zo ook Josh.
Een paar positiewissels later besloot ik dat het maar eens tijd was om mijn kansen op een orgasme moesten vergroot worden. Ik vroeg hem of hij het niet erg vond dat ik zelf een handje hielp. "Nee hoor. Geen probleem." Misschien had ik hem hierdoor toch lichtjes gekrenkt, want later nam hij zelf het handwerk weer van me over. Mannen en hun ego's.
De laatste switch was er weer eentje naar doggy, waardoor hij - misschien gelukkig voor mij - niet zo gemakkelijk de kans had om zijn hand te gebruiken. Ik maakte van de gelegenheid gebruik om stiekem terug wat met mezelf te spelen terwijl hij helemaal opging in zijn vakmanschap. Een paar minuten later finishte ik, terwijl Josh een minuutje later volgde. Moe en tevreden. Ik liet me hangen in de zetel om even te bekomen.
Ik vermoed dat Josh gestopt is met zijn ontwenningskuur, aangezien hij eindigde met een "tot de volgende keer". "Zeker weten", zei ik terwijl ik de deur weer sloot. De winter kan toch wel gezellig zijn.
